આપણે અનેક વખત કહેતા હોઈએ છીએ કે ઘાવ આપવા વાળા બહુ અંગત હોય છે... આ રચના તો આપણામાંથી અનેક વખત સાંભળ્યું હશે તે જીવનની સમી સાંજે મારે જખ્મોની યાદી જોવી'તી... બહુ ઓછા પાના જોઈ શક્યો બહુ અંગત અંગત નામ હતા. ત્યારે સાહિત્યના સમીપમાં પ્રસ્તુત છે સૈફ પાલનપુરીની રચના...  

ખુશ્બૂમાં ખીલેલા ફૂલ હતાં ઊર્મિમાં ડૂબેલા જામ હતા,

શું આંસુનો ભૂતકાળ હતો – શું આંસુનાં પણ નામ હતાં.

થોડીક શિકાયત કરવી’તી થોડક ખુલાસા કરવા’તા,

ઓ મોત જરા રોકાઈ જતે – બેચાર મને પણ કામ હતાં.

હું ચાંદની રતે નીકળ્યો’તો ને મારી સફર ચર્ચાઈ ગઈ,

કંઈ મંઝિલ પણ મશહૂર હતી – કંઈ રસ્તા પણ બદનામ હતાં.

જીવનની સમી સાંજે મારે જખ્મોની યાદી જોવી’તી,

બહુ ઓછાં પાનાં જોઈ શક્યો બહુ અંગત અંગત નામ હતાં.

પેલા ખૂણે બેઠા છે એ “સૈફ” છે મિત્રો જાણો છો ?!

કેવો ચંચલ જીવ હતો ને કેવા રમતારામ હતા !

- સૈફ પાલનપુરી